De Roparun liep na een geweldig begin uit op een deceptie voor de Donkeyrunners, de vrachtauto die mee was als ondersteunings-voertuig begaf het en had zelf assistentie nodig. Het gevolg was wel dat het team uit de roparun gehaald is en dat we naar huis konden.
Zaterdagmorgen na het ontbijt met de hotelcomputer aan het stoeien geweest om toch nog een klein verhaaltje er op te zetten vlak daarna vertrokken we naar Parc la Gouneuve waar we om 11:00 uur aankwamen, spullen uitgepakt, Steef kwam al gekreukelt uit de vrachtwagen omdat de stoel scheef stond waarop hij zat. Peter heeft hem zover als mogelijk opgelapt, De stoeltjes en tafel werden opgezet, het weer was trouwens prima, en Mike kon langzamerhand het eten opzetten. Ook het officiële gedeelte zoals het aanmelden moest even gebeuren en daar stond onze Nellie Cooman weer achter de inschrijfbalie. Ook Hans kwam weer aan met de door hem jaarlijks voor de nieuwe teamleden beschikbaar gestelde polsbandjes van de Roparun.
Zo zien de polsbandjes eruit
Verder was het rondlopen wat water inslaan en vooral beetje gekkigheid uithalen, met z'n vijven in een tent voor twee personen bijvoorbeeld. Ondertussen was er ook een filmploeg van Roparun TV bij ons aan gekomen en werd Peter, ze wilden een masseur spreken, gevraagd hoe hij zich had voorbereid op de Roparun.
Hier wordt Peter aan de tand gevoeld over zijn roparun voorbereiding.
Ondertussen was team 213 ook aangekomen en werden wetenswaardigheden uitgewisseld. Mike onze kok was in het laatste stadium van zijn voorbereiding dus kon team 1 als eerste aanvallen aan deze wederom geweldige maaltijd die menig langslopend team deed watertanden, wij hebben dan wel niet het snelste team, of de grootste auto maar wij hebben wel het lekkerste eten mee.
Even een fotootje van ons lopend buffet voordat de teamleden aanvallen. Ziet er toch prettig uit.
Het werd dan ook tijd om langzamerhand na even te zijn uitgezakt om de loopkleertjes aan te trekken, laatste sanitaire gebeuren te doen en nog wat fotootjes voor de start te maken, team 1 bestaande uit startende loper Maarten, lopers Harry,Frans en Nico verder fietsers Henk, Nico en Gretha met op de bok van de bus Cees.
Vlak voor de start lachende gezichten van team 1 die om 15:59 uur ging starten.
De klok tikte naar onze starttijd en na het aftellen werden we weggestuurd Parijs in.
Vlak na de start stond het hele team voor een laatste high five en ons succes te wensen op ons stuk van 23 km. Het was wat rommelig om te lopen daar in Parijs maar het verkeer verbaasde ons wel positief want er werd keurig ruim om ons heen gereden, meevallertje dus. Na een kleine 10 kilometer mocht de bus weer ondersteuning geven en werden 2 fietsen opgeladen. De eerste 50 kilometer van het parcours was onderverdeeld in 2 stukken zodat de beide teams snel kilometers had gemaakt, daarna zouden we stukken van 65 kilometer gaan lopen tot aan Bergen op Zoom. Team 2 was ook klaar voor hun gedeelte van het parcours.
Hier staan ze er nog vrolijk bij voor de aanvang van hun Roparun.
De aflossing stond na 23 kilometer klaar en daar ging team 2, we hadden ondertussen al een voorsprong op ons schema en dat liep allen maar verder op en mede door de goede temperatuur liep het allemaal voorspoedig. Team 1 kon weer beginnen aan hun eerste stuk van 65 kilometer en dat zou ook gedeeltelijk in het donker zijn dus ook de lampjes en hesjes werden boven water gehaald.
Frans had deze dag even zijn normale moordende tempo ingeruild voor een foto met deze prachtige roparun loopster van team 258.
Ook de temeratuur zou omlaag gaan dus de warme kleding werd opgezocht, het looptempo werd goed vastgehouden dus op dat gebied geen probleem alleen kregen we rond 23:30 uur door dat onze vrachtwagen met panne langs de A1 stond en dat het er niet goed uitzag. Om een lang verhaal kort te maken team 1 heeft zijn 65 kilometer afgemaakt en zijn naar de wisselplaats gereden waar dus uiteraard geen vrachtauto stond maar waar Miranda ons kwam vertellen dat doorgaan uitgesloten was. Team 1 is toen naar checkpoint 4 gereden waar we door de organisatie naar een sporthal zijn gebracht om te kunnen slapen, waar niet veel van terechtkwam ook team 2 was na uit de strijd te zijn genomen naar de sporthal gebracht allemaal midden in de nacht. Onze Roparun 2011 zat er dus op na zo'n 120 kilometer wat wel heel erg balen is. De vrachtauto was van de snelweg gesleept en op een parkeerplaats gebracht waar zowel team 1 als 2 heen zijn gereden na opstaan en douchen (lekker dat koude water) Dus daar stond Roparunteam 210 Donkeyrunners langs de snelweg met alle spullen op straat, want de vrachtwagen moest leeg naar de garage. Uw fotograaf was niet in staat om van deze doffe ellende een foto te maken. Wachten was nu het devies mede omdat ook de verzekering niet echt meewerkte of zaken volkomen verkeerd begreep, Rayer had ondertussen zijn vrachtwagen beschikbaar met twee chauffeurs om ons op te halen uit Frankrijk. Gelukkig konden we wel de lasagna die Mike had meegenomen op een goede manier opwarmen en die hebben we lekker opgegeten. Om 15:15 kwam de vrachtauto en in record tempo was hij ingeladen want iedereen wilde naar huis en we zijn in een straf tempo naar huis gereden, onderweg nog wel afgesproken om naar de finish te gaan in Rotterdam op maandag.
 Dit is echt een heel goed stel (team) bij elkaar
Alleen jammer dat het zo moest aflopen en het zal begrijpbaar zijn dat uw vaste verslaggever toch wat moeite had om een verhaal te maken, want dit gun je echt niemand.
| 
Deep Drill Group Middenmeer
Kragtwijk Catering Amstelveen
Hans Koning sierbestrating en tuinaanleg
